Barbara Halina Rzeszotarska

Chemik organik, nauczycielka akademicka
17.01.1936 19.11.2024 Sokołów Podlaski

Biografia

Barbara Halina Rzeszotarska urodziła się 17 stycznia 1936 roku w Sokołowie Podlaskim w rodzinie inteligenckiej. Po II wojnie światowej ukończyła Technikum Chemiczne w Lublinie, a następnie podjęła studia na Politechnice Gdańskiej, które ukończyła w 1959 roku pracą magisterską pod kierunkiem prof. Leona Kamieńskiego. Bezpośrednio po studiach rozpoczęła pracę na swojej macierzystej uczelni jako asystentka.

W 1964 roku uzyskała stopień doktora nauk chemicznych na podstawie pracy o racemizacji peptydów, wykonanej pod kierunkiem prof. Emila Tasznera. Następnie rozpoczęła pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (od 1994 roku Uniwersytet Opolski), gdzie należała do grona pionierów tworzących podstawy opolskiej chemii. W 1970 roku habilitowała się na Uniwersytecie Warszawskim, a dwa lata później objęła dyrekcję Instytutu Chemii, którą pełniła do 1988 roku.

Jej kadencja jako dyrektorki była okresem intensywnego rozwoju placówki. W 1978 roku zakończono budowę Collegium Chemicum, a w 1984 roku przekazano instytutowi kolejny budynek. Dzięki jej staraniom uczelnia uzyskała prawa do doktoryzowania w dziedzinie nauk chemicznych. W międzyczasie otrzymywała kolejne awanse: w 1978 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1988 roku profesora zwyczajnego.

Barbara Rzeszotarska była cenionym naukowcem, autorką ponad 100 publikacji, w tym artykułów, monografii i patentów. Jej badania dotyczyły m.in. chemii peptydów, konformacji małych modeli peptydowych, a-dehydroaminokwasów, obliczeń ab initio i acylacji aminotriazoli. Wypromowała 5 doktorów i była członkiem Komitetu Nauk Chemicznych PAN. Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną otrzymała wiele odznaczeń, m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Zmarła 19 listopada 2024 roku, pozostawiając trwały wkład w rozwój polskiej chemii.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie praw do doktoryzowania dla opolskiej uczelni w dziedzinie nauk chemicznych
Zbudowanie Instytutu Chemii WSP w Opolu
Wypromowanie 5 doktorów
Publikacja ponad 100 prac naukowych
Otrzymanie Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski i Medalu Komisji Edukacji Narodowej

Ciekawostki

Pracowała na Politechnice Gdańskiej i Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, gdzie przyczyniła się do budowy Collegium Chemicum.
Była kandydatką na rektora WSP w Opolu, przegrywając minimalnie z prof. Jerzym Pośpiechem.
Była członkiem Komitetu Nauk Chemicznych Polskiej Akademii Nauk.

Udostępnij