Maria Łabor-Soroka
Biografia
Maria Łabor-Soroka urodziła się 28 stycznia 1932 roku w Sokołowie Podlaskim. Była córką Aleksandra i Stanisławy. Studiowała na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika oraz na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w 1954 roku ukończyła Wydział Prawa. Specjalizowała się w prawie cywilnym.
Swoją karierę zawodową rozpoczęła jako asesor sądowy w Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku (1954-1958). Następnie pracowała jako sędzia w Sądzie Powiatowym w Malborku, a od 1975 roku w Sądzie Wojewódzkim w Elblągu, orzekając w wydziałach cywilnych. W 1979 roku była delegowana do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Od 1980 roku orzekała w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, w sprawach cywilnych I i II instancji.
Była członkiem Zrzeszenia Prawników Polskich. W latach 1990-1993 uczestniczyła jako członek w pracach Państwowej Komisji Wyborczej. W 1986 roku została wybrana na sędziego Trybunału Konstytucyjnego, zastępując zmarłego prof. Henryka de Fiumela. Funkcję tę pełniła do 1993 roku. Po zakończeniu pracy w Trybunale, w latach 1994-1998 wykonywała zawód notariusza.
Maria Łabor-Soroka była również autorką opracowań dotyczących Trybunału Konstytucyjnego, europejskich sądów konstytucyjnych oraz ochrony praw człowieka. Zmarła 19 lipca 2022 roku w Warszawie.