Stanisław Chaciński
Biografia
Stanisław Chaciński urodził się 3 kwietnia 1936 roku w Sokołowie Podlaskim. Był pierworodnym synem Franciszka i Janiny z domu Mincberger vel Zaborowska. Wychowywał się z dwiema młodszymi siostrami. W dzieciństwie przeprowadzał się wielokrotnie - mieszkał m.in. w Piastowie, Radomiu, Szczecinie, a od 1950 roku we Wrocławiu, gdzie uczęszczał do V Liceum Ogólnokształcącego.
Debiutował w 1953 roku na łamach 'Wrocławskiego Tygodnika Katolickiego' wierszami 'Na Tumskim Ostrowiu' i 'Odlotem ptaków'. W kolejnych latach publikował wiersze, opowiadania i reportaże, a w 1956 roku był współzałożycielem Wrocławskiej Grupy Artystycznej 'Dlaczego Nie'. W tym samym roku rozpoczął służbę wojskową jako korespondent redakcji 'Żołnierza Ludu', jednak zdezerterował i został skazany na rok aresztu.
W latach 60. i 70. publikował w takich pismach jak 'Odra', 'Agora' i 'Poezja'. W 1968 roku został członkiem Związku Literatów Polskich. Od 1975 roku mieszkał w Opolu, gdzie pracował w miesięczniku 'Opole', początkowo jako reportażysta, a od 1983 roku jako kierownik działu prozy. W 1981 roku objął stanowisko redaktora naczelnego pisma 'Prawda' wydawanego przez opolską 'Solidarność'. W 1984 roku uczestniczył w reaktywacji opolskiego oddziału ZLP.
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Małgorzatą Jezierską miał troje dzieci, z drugiego z Janiną Kozioł - córkę Magdalenę. Zmarł 12 października 1990 roku w Opolu, a pochowany został na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.