Wojciech Pędich
Biografia
Wojciech Pędich urodził się 2 lutego 1926 roku w Sokołowie Podlaskim. Był synem Jana, fotografa i burmistrza miasta, oraz Adeli z domu Pocztalskich. W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. Podczas okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach i w 1944 roku zdał maturę.
Po wojnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie był m.in. redaktorem pisma studenckiego 'Życie Medyczne'. W 1951 roku otrzymał dyplom lekarski, a w 1952 doktoryzował się. Ze względów politycznych nie mógł pozostać na uczelni i przeniósł się do Opola, gdzie pracował w szpitalu i zainteresował się gerontologią i geriatrią. Napisał wówczas pracę na ten temat.
Współorganizował Polskie Towarzystwo Gerontologiczne, był jego wieloletnim przewodniczącym, a później przewodniczącym honorowym. Kierował też Sekcją Geriatryczną Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Założył pismo 'Zeszyty Problemowe PTG' (późniejsza 'Gerontologia Polska'). W 1964 habilitował się w Akademii Medycznej we Wrocławiu i został ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Wojewódzkiego w Białymstoku. W 1974 z jego inicjatywy otwarto Zakład Gerontologii na Akademii Medycznej w Białymstoku, którym kierował.
W 1985 otrzymał tytuł profesora. W 1989 aktywnie włączył się w reaktywowanie Izb Lekarskich, był członkiem Komitetu Organizacyjnego Izb Lekarskich i tworzył ich struktury w województwach: białostockim, łomżyńskim i suwalskim. W latach 1990-1993 przewodniczył Okręgowemu Sądowi Lekarskiemu, zasiadał też w Naczelnej Radzie Lekarskiej. Był pomysłodawcą i współorganizatorem Uniwersytetu Trzeciego Wieku (1994). Po przejściu na emeryturę przewodniczył Komisji Bioetycznej przy Okręgowej Izbie Lekarskiej w Białymstoku.
Interesował się kardiologią, w tym kardiogenetyką i kardiologią kliniczną. Badał warunki środowiskowe, stan zdrowia i potrzeby ludzi starszych, możliwości aktywizacyjne. Opublikował około 290 prac i współtworzył sześć podręczników. Był promotorem sześciu doktoratów i opiekunem dwóch habilitacji. W 1986 otrzymał Nagrodę Indywidualną I stopnia Ministerstwa Zdrowia. Był członkiem zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Gerontologicznego.